چرا سلامت‌ لثه در بارداری مهم است؟

هورمون‌های بارداری باعث حساسیت و تورم لثه‌ها می‌شوند و احتمال التهاب‌ لثه را افزایش می‌دهند. اگر این التهاب درمان نشود، باکتری‌های مضر از طریق جریان خون به جنین می‌رسند و ممکن است خطر زایمان‌ زودرس یا کمبود وزن نوزاد را بالا ببرند. جالب است بدانید حتی در مواردی، باکتری‌های لثه در مایع دور جنینِ مادرانی که زایمان‌زودرس داشته‌اند نیز مشاهده شده است!

درمان التهاب‌ لثه؛ راهکاری ساده برای بارداری سالم‌تر

بررسی‌های اخیر نشان می‌دهند درمان التهاب‌لثه در بارداری می‌تواند نتایج مثبتی داشته باشد:

• کاهش ۵۶ درصدی زایمان‌ زودرس (پیش از ۳۷ هفته)
• افزایش حدود ۱۰۰ گرمی وزن نوزاد نسبت به مادرانی که درمان نشده‌اند

خبر خوب این است که درمان التهاب‌ لثه معمولاً بسیار ساده است: جرم‌گیری حرفه‌ای توسط دندانپزشک، استفاده از دهان‌شویه‌های بی‌خطر در بارداری و رعایت بهداشت دهان در خانه کافی است!

۵ نکته طلایی برای مادران باردار

1. معاینه دندانپزشکی پیش از بارداری یا در ماه‌های اول را فراموش نکنید.
2. روزانه ۲ بار مسواک و نخ‌ دندان استفاده کنید تا پلاک‌های دندانی کاهش یابند.
3. در صورت مشاهده قرمزی، تورم یا خونریزی لثه بلافاصله به دندانپزشک مراجعه کنید.
4. از دهان‌شویه‌های حاوی کلرهگزیدین (با تجویز پزشک) برای کنترل التهاب کمک بگیرید.
5. مصرف مواد قندی را محدود کنید تا رشد باکتری‌های مضر کاهش یابد.

نکته پایانی

مراقبت از لثه‌ها نه‌تنها سلامت دهان و دندان، بلکه سلامت کلی بارداری شما را تضمین می‌کند. با انجام اقدامات ساده‌ای مثل مسواک‌زدن منظم و مراجعه به دندانپزشک، می‌توانید احتمال عوارض بارداری را کاهش داده و شرایط بهتری برای تولد نوزاد خود فراهم کنید. یادتان باشد: یک بارداری سالم از یک لبخند سالم شروع می‌شود!

برای مطالعه بیشتر، این مقاله از مجله Oral health & preventive dentistry می‌تواند راهگشا باشد.

نوشته سلامت‌ لثه در بارداری و تأثیر آن بر جنین؛ راهنمای ساده برای مادران اولین بار در کلینیک دندانپزشکی دکتر رضا افتخار آشتیانی. پدیدار شد.

پیرسینگ دهان؛ مُدی پرطرفدار با عوارضی نگران‌کننده  

پیرسینگ دهان و جواهرات دندانی در سال‌های اخیر به ویژه میان نسل Z و جوانان به عنوان روشی برای خودنمایی بیشتر، محبوبیت یافته است. اما پشت این زیبایی ظاهری، خطراتی پنهان است که حتی می‌تواند جان شما را تهدید کند! دهان محیطی است که میلیون‌ها باکتری در آن زندگی می‌کنند و هرگونه آسیب به بافت دهان، مانند پیرسینگ، دریچه‌ای برای عفونت‌های خطرناک است. در این مقاله، ۷ خطر اصلی پیرسینگ دهان و راهکارهای محافظت از سلامت دندان و لثه را بررسی می‌کنیم.  

🦷 ۷ خطر اصلی پیرسینگ دهان و جواهرات دندانی

۱. عفونت‌های کشنده: از عفونت خونی تا هپاتیت 

بر اساس مطالعات انجمن دندانپزشکی آمریکا (ADA)، پیرسینگ دهان یکی از اصلی‌ترین عوامل عفونت در حفره دهان است. استفاده از ابزار غیراستریل یا مراقبت نادرست پس از پیرسینگ می‌تواند عوارض زیر را ایجاد کند:  

• عفونت و التهاب در خون که نیاز به بستری فوری دارد.  
• التهاب دریچه قلب ناشی از ورود باکتری‌ها به جریان خون.  
• هپاتیت B و C در صورت استفاده از سوزن‌های آلوده.  

۲. آسیب به دندان‌ها: ترک، شکستگی و از دست دادن مینای دندان  

ضربه زدن مکرر جواهرات فلزی به دندان‌ها می‌تواند باعث شکستگی، لب‌پریدگی یا ساییدگی مینای دندان شود. جواهرات دندانی نیز برای نصب نیاز به تراشیدن مینای دندان دارند که حفاظت طبیعی دندان را از بین می‌برد و خطر پوسیدگی را افزایش می‌دهد.  

۳. تحلیل لثه 

ساییدگی مداوم جواهرات به لثه‌ها (به ویژه در پیرسینگ لب یا گونه) باعث تحلیل لثه می‌شود. این وضعیت نه تنها باعث لق شدن دندان‌ها می‌شود، بلکه نیاز به پیوند لثه با هزینه‌های سنگین را به دنبال دارد.  

۴. اختلال در عملکرد دهان: از لکنت زبان تا اختلال بلع  

پیرسینگ زبان می‌تواند:  

• صحبت کردن را به دلیل تغییر حرکت زبان مختل کند.  
• جویدن و بلعیدن را دردناک یا غیرممکن سازد.  
• تولید بزاق را افزایش دهد و باعث آبریزش مداوم شود.  

۵. آسیب عصبی و بی‌حسی دائمی 

در برخی موارد، پیرسینگ زبان به عصب‌های حسی آسیب می‌زند و باعث بی‌حسی موقت یا دائمی، اختلال در چشایی یا حتی فلج بخشی از زبان می‌شود.  

۶. بلعیدن جواهرات دندانی  

جواهرات شل شده می‌توانند به ریه‌ها یا معده وارد شوند و نیاز به جراحی اورژانسی داشته باشند. در یک مورد گزارش‌شده، نوجوانی پس از بلعیدن یک پیرسینگ زبان، تحت عمل برونکوسکوپی قرار گرفت!  

۷. هزینه‌های سرسام‌آور درمان  

ترمیم آسیب‌های ناشی از پیرسینگ دهان می‌تواند تا ۵۰ میلیون تومان هزینه داشته باشد! این هزینه شامل ایمپلنت، عصب‌کشی، پیوند لثه و جراحی‌های ترمیمی است.  

راهکارهای ایمنی: اگر اصرار به پیرسینگ دارید… 

✅ قدم اول: مشاوره با دندانپزشک  

• محل ایمن برای پیرسینگ انتخاب کنید (دور از اعصاب و رگ‌های خونی).  
• از جواهرات تیتانیوم پزشکی استفاده کنید تا خطر آلرژی کاهش یابد.  
• جواهرات دندانی را بدون تراشیدن مینای دندان نصب کنید.  

✅ قدم دوم: مراقبت‌های پس از پیرسینگ  

• روزانه ۳ بار دهان خود را با دهانشویه ضدعفونی‌کننده بدون الکل شستشو دهید.  
• از مصرف الکل، سیگار و غذاهای تند تا بهبودی کامل خودداری کنید.  
• محکم بودن جواهرات را روزانه بررسی کنید.  

✅ قدم سوم: بهداشت دهان را به شدت رعایت کنید  

• مسواک زدن با خمیردندان حاوی فلوراید، ۲ بار در روز.  
• کشیدن نخ دندان اطراف جواهرات برای جلوگیری از تجمع باکتری.  
• جرم‌گیری هر ۳ ماه یکبار.  

🚨 چه زمانی باید فوراً به دندانپزشک مراجعه کنیم؟ 

• ایجاد تورم یا چرک در محل پیرسینگ.  
• لق شدن دندان‌ها یا خونریزی لثه.  
• بی‌حسی زبان یا اختلال در حرکت دهان.  
• درد فک یا مشکل در باز کردن دهان.  

💡 آیا این مُد ارزش به خطر انداختن سلامت شما را دارد؟ 

پیرسینگ دهان و جواهرات دندانی ممکن است در نگاه اول جذاب به نظر برسند، اما عوارض آن می‌تواند مادام‌العمر باشد. همانطور که انجمن دندانپزشکی آمریکا هشدار می‌دهد: «این زیورآلات بیشتر از آنکه به زیبایی شما بیافزایند، دردسر می‌آفرینند!».

🔗 منابع معتبر برای مطالعه بیشتر: 

– خطرات پیرسینگ دهان از دیدگاه انجمن دندانپزشکی آمریکا
https://www.mouthhealthy.org/all-topics-a-z/oral-piercings   

– مطالعه ADA درباره عوارض جواهرات دندانی
https://doi.org/10.1016/j.adaj.2022.09.011   

✨ این مقاله را با دوستان خود به اشتراک بگذارید تا از خطرات پیرسینگ دهان آگاه شوند! ✨

نوشته ۷ نکته حیاتی که باید درباره پیرسینگ دهان بدانید! اولین بار در کلینیک دندانپزشکی دکتر رضا افتخار آشتیانی. پدیدار شد.

لمینت روی سطح جلویی دندان‌ها به‌کار می‌رود و با پوشش زیبا و یک دست باعث بالابردن اعتماد به نفس افراد می‌شود تا همیشه لبخندی زیبا و دندان‌هایی سفید داشته باشند. لمینت یک روکش نازک اما با دوام است که روی سطح دندان‌ها را می‌پوشاند و ظاهر دندان‌هایتان از لحاظ رنگ، اندازه و شکل تغییر می‌دهد که علاوه بر خواص زیبایی که برای دندان‌ها دارد و مزایای دیگری مانند افزایش طول عمر دندان و بالابردن مقاومت مینای دندان را دارد.

انواع لمینت دندان

به صورت کلی از نظر مواد لمینت‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند: لمینت سرامیکی و لمینت کامپوزیت که با هم تفاوت‌های زیادی دارند.

لمینت سرامیکی: یک پوشش نازک از سرامیک با قطرکم می‌باشد. برای ساخت لمینت سرامیکی، دندان پزشک بعد از تراش بسیارکم دندان و قالب‌گیری از دندان تراش خورده قالب را نزد لابراتور برای ساخت لمینت ارسال می‌کند.

لمیت کامپوزیتی: لمینت کامپوزیتی که به صورت مستقیم روی دندان‌ها گذاشته می‌شود از جنس پلیمر (نوعی پلاستیک) همرنگ با دندان است که این ماده روی دندان گذاشته می‌شود و با تابش لیزر روی دندان قرار می‌دهند و یک لایه محافظ روی مینای دندان خواهد بود.

فرق کامپوزیت و لمینت دندان چیست؟

• اولین فرق بین کامپوزیت و لمینت در جنس آن‌ها است همان طور که گفته شد لمینت از جنس چینی و کامپوزیت از جنس پلیمر است.
• لمینت در لابراتور و کامپوزیت در مطب ساخته می‌شود.
• قیمت لمینت از کامپوزیت بیشتر است.
• عمر لمینت دندان سرامیکی بیشتر از کامپوزیت می‌باشد.
• لمینت ثبات رنگی بیشتری از کامپوزیت دارد.
• در کامپوزیت دندان تراش کمتری نسبت به لمینت نیاز دارد.

نوشته آشنایی با انواع لمینت دندان اولین بار در کلینیک دندانپزشکی دکتر رضا افتخار آشتیانی. پدیدار شد.

ایمپلنت دندان یکی از بهترین روش‌های جایگزین برای دندان‌هایی می‌باشد که به هر دلیل از بین‌رفته‌اند و قابل نگه‌داری نیستند. ایمپلنت جایگزین مصنوعی دندان است که امروزه به عنوان درمان استاندارد برای پرکردن جای خالی دندان‌ها درنظر گرفته می‌شود. ایمپلنت دندان یک میله کوچک پیچی شکل است به نام فیکسچر که طی یک عمل جراحی در داخل استخوان بعد از کشیدن دندان آسیب دیده در فک گذاشته می‌شود جایگزین ریشه دندان تا به استخوان اطراف جوش خورده تا آماده گذاشتن تاج شود.

ایمپلنت دندان از جنس تیتانیوم خالص است که با بدن انسان سازگاری دارد که اگر پس از قرارگرفتن در فک به طور صحیح از آن نگهداری شود ماندگاری بسیار بالایی دارد. ایمپلنت دندانی علاوه بر مزایای زیبایی نقش بسیار مهمی در عملکرد دندان از دست رفته دارد و از جمله مزایای آن دائمی بودن است که کاملا مشابه دندان طبیعی می‌باشد.

مراحل جراحی ایمپلنت

جراحی ایمپلنت دندان معمولاً یک جراحی سرپایی است که به کمک به‌حسی موضعی انجام می‌شود و در طول جراحی بیمار احساس درد نخواهد کرد. در مرحله اول بعد از بی‌حسی دندان آسیب دیده خارج می‌شود بعد از خارج شدن دندان آسیب دیده استخوان فک برای جراحی باید آماده شود که در این مرحله ممکن است نیاز به پیوند استخوان باشد. اگر استخوان شما به اندازه کافی ضخیم نباشد جراح از پودر استخوان (یک ماده مصنوعی که از بدن انسان گرفته نمی‌شود ماده استخوانی از یک گونه دیگر حیوانی به‌دست می‌آید) جهت تقویت و ترمیم استخوان استفاده می‌کند. بعد از بهبود استخوان فک جراح پایه فلزی ایمپلنت (فیکسچر) را داخل استخوان قرار می‌دهد. بعد از جراحی شما وارد مرحله بهبودی می‌شوید که این مرحله ممکن است چندماه طول بکشد.

مراقبت‌های بعد از جراحی ایمپلنت

باید بدانید که رعایت نکات مراقبتی بعد از این درمان به قدری دارای اهمیت می‌باشد که دندان پزشکان آن را یکی از عوامل مهم موفقیت این درمان را به شمار می‌آورند. اگر شما توجهی به این نکات نداشته باشید، با مواردی از جمله عفونت‌های لثه، استخوان فک و دندان‌های دیگر خود روبه‌رو خواهید شد.

مراقبت‌های ۴۸ ساعت بعد از کاشت ایمپلنت

بعد از جراحی ایمپلنت دندان لازم است برخی نکات مراقبتی رعایت گردد تا ایمپلنت کارایی صحیح داشته و دوام و ماندگاری آن افزایش یابد. ۴۸ ساعت ابتدایی اهمیت بسیار زیادی داشته و باید به خوبی توصیه‌های دندان پزشک خود را رعایت کنید.

• در ساعات ابتدایی گاز پانسمان در دهان شما قرار دارد که نباید آن را جابه‌جا کنید. شما باید این گاز را بسیار آرام روی دندان خود فشار دهید و تا یک ساعت بعد از جراحی به هیچ عنوان آن را از دهانتان خارج نکنید این کار سبب تشدید خون‌ریزی خواهد شد.
• بعد از برداشت گاز استریل اگر خون‌ریزی شما کاهش نیافت، مجدداً گاز استریل تا مدت ۳۰ دقیقه روی دندان خود بگذارید و هر ۳۰ تا ۴۵ دقیقه آن را تعویض نمایید.
• ناحیه جراحی شده را به هیچ عنوان با دست و یا زبان خود تحریک نکنید.
• ممکن است شما در روزهای ابتدایی با علائمی مانند ورم لثه، خون‌ریزی، خروج مایع از لثه و درد روبه‌رو شوید. البته این علائم نشان دهنده جوش خوردن استخوان فک و پایه ایمپلنت و بهبودی زخم هستند که پس از دو هفته کاملاً از بین خواهند رفت.
• بهتر است از شستن دهان خود تا ۸ ساعت ابتدایی اجتناب نمایید.
• از انجام فعالیت‌های ورزشی و سنگین در این مدت اجتناب کنید.
• یک کیسه یخ را درون پارچه‌ای تمیز بپیچید و برای کاهش درد و تورم روی صورت خود قرار دهید این کار را در بازه‌های زمانی ۱۰ دقیقه انجام دهید. استفاده از کمپرس یخ در ۴۸ ساعت بعد از جراحی تا حد بسیار زیادی به کاهش درد و تورم کمک می‌کند البته به این نکته توجه داشته باشید که کمپرس یخ تنها تا ۴۸ ساعت اول مؤثر است و بعد از آن برای کاهش درد و تورم باید از کمپرس گرم استفاده کنید.
• اینکه درد و ناراحتی داشته باشید، کاملاً طبیعی است که به مرور زمان و با ایجاد بهبودی این درد و تورم از بین خواهد رفت. دندان پزشک برای شما داروهای مسکن و آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد که باید داروهای‌تان را در ساعت مقرر مصرف کنید.
• توجه کنید که شما باید به آرامی با بریدگی لثه و زخم خود رفتار کنید تا روند بهبودی راحت‌تر و سریع‌تر انجام شود.
• اولین شب بعد از جراحی دندان‌هایتان را با یک مسواک نرم، مسواک بزنید. دقت کنید که روی محل جراحی شده را مسواک نزنید این ناحیه کاملاً حساس بوده و با مسواک زدن می‌تواند دچار خون‌ریزی شود.
• بعد از گذشت ۲۴ ساعت، روزی ۳ الی ۴ بار آب نمک غرغره کنید، این کار به کاهش درد و تورم کمک کرده و از ایجاد عفونت جلوگیری می‌کند.
• مصرف نوشیدنی‌های گازدار و نوشابه اجتناب نمایید.
• پس از هر وعده غذایی لازم است تا دهان خود را بشویید.
• به هیچ عنوان از سیگار و الکل استفاده نداشته باشید زیرا می‌توانند سبب بروز خون‌ریزی مجدد شده و باعت ایجاد عفونت شود.
• بعد از جراحی تا مدتی به خصوص در ۲۴ ساعت اولیه باید از موادغذایی نرم استفاده کنید.

مراحل بعد از بهبودی جراحی ایمپلنت

بعد از گذشت مراحل بهبودی استخوان در ناحیه جراحی شده بعد از گذشت چندماه بعد از تایید پزشک خود به مرحله پروتز ایمپلنت می‌رسد. در این مرحله یک برش کوچک در لثه ایجاد می‌شود که تا ایمپلنت نمایان شود و روی ایمپلنت یک پیچ کوچک بسته می‌شود (هیلینگ) تا آماده پروتز شود. بعد از آماده شدن ایمپلنت برای پروتز به مرحله قالب‌گیری می‌رسیم که در این مرحله قطعه‌ای میانی به نام اباتمنت که وظیفه اتصال قوی بین روکش و پایه ایمپلنت است که از جنس تیتانیوم یا زیرکونیوم می‌باشد. روکش قسمت نهایی ورویی است که بر روی اباتمنت و فیکسچر سوار شده و محکم می‌شود.

نوشته هرآنچه درباره جراحی ایمپلنت دندان باید بدانید اولین بار در کلینیک دندانپزشکی دکتر رضا افتخار آشتیانی. پدیدار شد.

پروتز متحرک

شرایط از دست دادن دندان‌ها همیشه به یک شکل نیست و در مواردی امکان اینکه متخصص پروتز ثابت برای فرد استفاده کند فراهم نیست در چنین شرایطی از پروتزهای متحرک استفاده می‌شود که به صورت جزئی یا دست دندان کامل کاربرد دارند.

نام این پروتز اشاره بر این دارد که امکان جابه‌جایی و درآوردن و گذاشتن دندان وجود دارد در واقع می‌توان پروتز متحرک را از دهان خارج کرد. مثال واضح آن دست دندان‌های معمولی یا همان دندان مصنوعی است که در افراد مسن اغلب استفاده می‌گردد.

انواع پروتز متحرک

در دسته پروتزهای متحرک نیز با توجه به شرایط از نظر جنس و یا نوع قالب و تعداد، انواع مختلفی وجود دارد. دو دسته کلی و معروف آن‌ها شامل پروتز کامل یا همان دست دندان‌های معروف و پروتز پارسیل می‌باشد. (پروتز پارسیل بر گونه‌ای از پروتزهای ناکامل گفته می‌شود) اینکه وضعیت دهان و دندان شما به چه شکل باشد و چه تعداد دندان از دست رفته داشته باشید تعیین می‌کند که متخصص برای شما پروتز متحرک کامل استفاده کند یا از پروتزهای پارسیل کمک بگیرد.

پروتز کامل دندان

در پروتز کامل فرآیند معاینه، قالب‌گیری، ساخت پروتز و تحویل به مراجعه کننده صورت می‌گیرد. در این مراحل در صورتی که شرایط مراجعه کننده دشوار باشد یک پروتز فوری برای او تجویز می‌گردد که بعد از دریافت پروتز معمولی، پروتز فوری برداشته می‌شود. برای این که شرایط لثه و فک به پایداری کامل برسد، یک فرصت چند هفته‌ای بعد از کشیدن دندان به مراجعه کننده داده می‌شود، که در این مدت از پروتز فوری استفاده می‌شود.

پروتزهای کامل نیز در دو دسته کلی قرار می‌گیرند که شامل نوع معمولی و نوع لثه نرم می‌شوند. در واقع یک پروتز کامل از قسمت دندان و لثه تشکیل شده است. قسمت لثه در حالت معمولی و نرم ارائه می‌شود که حالث لثه نرم در موارد خاص و اوایل قرارگیری دندان استفاده می‌گردد.

پروتز پارسیل

دسته دیگری از پروتزهای متحرک، پروتز ناکامل یا پارسیل می‌باشد که علاوه بر قالب دندان جایگزین، تجهیزات دیگری مانند نگهدارنده دارند. نگهدارنده فلزی کمک می‌کند که پروتز درجای خود فیکس و ماندگار شود. این نوع پروتزها در دسته پروتزهای ارزان قیمت و سریع قرار می‌گیرند که برای تعداد کم دندان کاربرد مناسب دارند و مانع ایجاد فشار و صدمه به باقی دندان‌های فرد می‌شود. زمانی متخصص به مراجعه توصیه می‌کند که از پروتز پارسیل استفاده نماید که تعداد دندان سالم در فک بالا و پایین مناسب باشد و نیازی به کشیدن آن‌ها وجود نداشته باشد. اما در صورتی که باقی دندان‌ها خراب و عفونت کرده باشند، باقی را هم می‌کشند و از دست کامل دندان استفاده می‌کنند.

خود پروتزهای پارسیل به چند دسته تقسیم می‌شوند که شامل پروتز بافتی اکریلی، پروتز با چارچوب فلزی و پروتز انعطاف پذیر می‌باشد.

پروتز دندان اوردنچر

یک دسته دیگر از پروتزهای دندان متحرک، پروتز دندان اوردنچر می‌باشد که ترکیبی از دست دندان کامل به همراه پایه‌های ایمپلنتی می‌باشد. در واقع در این حالت دو یا چند ایمپلنت درون لثه ایجاد می‌گردد تا فرد راحتی بهتری داشته باشد و دست دندان محکم‌تر و ثابت‌تر درون دهان قرار بگیرد.

مراقبت از پروتزهای متحرک

از عواملی که در زیبایی، ماندگاری و عملکرد بهتر دندان پروتز متحرک تأثیرگذار می‌باشد، مراقبت ویژه از پروتزهای متحرک است. این ظرفیت‌ها باعث می‌شود از زردی و لکه شدن آن‌ها جلوگیری شود و آسیبی به آن‌ها وارد نشود مواردی مانند ترک برداشتن و شکنندگی نیز اتفاق نمی‌افتد.

• مسواک زدن و شستشوی کامل پروتز دندان متحرک در طول روز برای دو مرتبه.
• در چند روز اول موقع خواب دندان مصنوعی را از دهان خارج کنید تا موجب حساسیت نشود.
• بهداشت لثه، دهان و قسمت‌های دیگر دهان را نیز رعایت کنید.
• دندان زمانی که از دهان خارج می‌شود حتماً باید درون آب نمک قرار گیرد.

نوشته پروتز دندان متحرک و انواع آن اولین بار در کلینیک دندانپزشکی دکتر رضا افتخار آشتیانی. پدیدار شد.

بلیچینگ دندان، به طور کلی به ۲ صورت انجام می‌شود.

• آفیس بلیچینگ یا بلیچ دندان در مطب دندان پزشکی
• هوم بلیچینگ یا بلیچ دندان در خانه

آفیس بلیچینگ در مطب (office Bleaching) این روزها طرفداران زیادی پیدا کرده است و دلیل آن سفیدشدن دندان‌ها در کوتاه‌ترین زمان با بیشترین ماندگاری است.

این پروسه معمولاً توسط متخصص بلیچینگ، در ایمن‌ترین شرایط ممکن انجام می‌شود. در آفیس بلیچینگ برای اینکه دندان‌ها سفید شوند از مواد شیمیایی خاصی مانند هیدروژن پراکسید با غلظت بالا استفاده می‌کنند. زمان مورد نیاز برای بلیچینگ دندان در مطب ۲ الی ۳ جلسه و در هرجلسه حدود ۶۰ دقیقه می‌باشد.

هوم بلیچینگ در خانه (Home Bleaching) یکی دیگر از روش‌های بلیچ دندان است. در این مرحله از درمان، دندان پزشک از دندان‌های بالا و پایین شما با دقت قالب می‌گیرد. بر اساس این قالب‌ها، تری‌های پلاستیکی نازک و شفاف برای بلیچ دندان در خانه ساخته می‌شوند. بعد از آماده‌شدن این تری‌های پلاستیکی، مواد بلیچینگ را به اندازه‌ای که دندان پزشک شما گفته است درون قالب گذاشته، سپس دقیقاً به همان مدت زمان گفته شده استفاده می‌کنید. بلیچینگ دندان در خانه نیاز به صبر و حوصله دارد زیرا غلظت مواد مصرفی کمتر است و در هربار استفاده نیاز است که چندین ساعت قالب روی دندان‌های شما بماند. بلیچینگ دندان در خانه  به یک مدت زمان دو هفته‌ای نیاز دارد.

بلیچینگ دندان چیست؟

بلیچینگ دندان، یکی از تخصصی‌ترین روش‌های سفیدکردن دندان می‌باشد.

بسیاری از افراد هنگام مراجعه به دندان پزشک، از این موضوع شکایت دارند که زردی و غیرطبیعی بودن دندان‎‌‌هایشان حتی با مسواک‌زدن و روش‌های خانگی سفیدکردن دندان هم از بین‌نمی‌رود. چنین تغییر رنگ‌هایی با استفاده از بلیچ دندان و کمک گرفتن از مواد شیمیایی می‌باشد. با بلیچینگ دندان یا اصلاح طرح لبخند می‌توان دندان‌هایی درخشان‌تر و جذاب‌تر داشت. بلیچینگ دندان، رنگ دانه‌های غیرطبیعی که بر روی سطح دندان‌ها چسبیده‌اند را از بین می‌برد این شیوه درمانی می‌تواند تمام لکه‌ها و رنگ‌های ایجاد شده بر روی دندان‌های طبیعی را پاک کند در واقع دندان پزشک به کمک مواد شیمیایی که غلظت زیادی دارند در مطب و در یک مدت زمان کوتاه دندان‌های شما را سفید می‌کند.

اما یک نکته در مورد بلیچینگ دندان که این مواد شیمیایی تأثیری بر روی رنگ روکش‌ها و لمینت‌ها ندارد و با این روش نمی‌توان رنگ آن‌ها را تغییر داد.

در روش بلیچینگ دندان، چیزی بر ساختار دندان‌ها اضافه نمی‌شود و فقط از مواد شیمیایی مخصوص برای سفیدکردن دندان استفاده می‌کنند که تأثیر آن بر روی دندان‌ها بستگی به جنس دندان‌ها و همچنین میزان تغییررنگ و زردی آن‌ها دارد.

مراحل بلیچینگ دندان در مطب دندان پزشکی (office Bleaching) 

1. تمیز کردن دندان‌ها و انجام فرآیند جرم گیری (در صورتی که دندان‌ها جرم داشته باشند ابتدا باید جرم‌ها را برداشته شود و دندان‌ها کاملا تمیز به نظر برسند)
2. گذاشتن یک وسیله دندان پزشکی برای بازکردن دهان به منظور ایجاد دسترسی  به تمام سطوح دندانی (دهان بازکن) 
3. محافظت از بافت لثه با کمک مواد مخصوص و پوشاندن لثه با این مواد به این منظور انجام می‌شود که مواد سفیدکننده دندان به لثه آسیب نزند.
4. گذاشتن یک ژل سفیدکننده حاوی پراکسید هیدروژن بر روی دندان‌ها به مدت ۱۵ تا ۳۰ دقیقه.
5. در طی مدت زمانی که ژل سفیدکننده بر روی دندان‌ها قرار می‌گیرد، برای فعال کردن مواد سفیدکننده موجود در آن از دستگاه لایت کیور یا لیزر استفاده می‌شود. به این صورت نور را به ژل می‌تابانند و نور نیز باعث فعال شدن هیدروژن پراکسید می‌شود.
6. ممکن است چندبار نیاز باشد تا به دندان‌ها ژل زده شود و هر بار ۱۵ تا ۳۰ دقیقه زمان اختصاص داده شود. پس از هربار ساکشن کردن ژل، میزان سفیدی دندان‌ها چک می‌شود تا ببینید آیا دندان‌ها آن‌طور که خواسته‌اید سفید شده‌اند یا خیر.
7. اگر دندان‌ها بیش از حد تیرگی، زردی و تغییر رنگ زیاد داشته باشند ممکن است در یک جلسه با کمک بلیچینگ دندان در مطب سفید نشوند و نیاز به یک یا دو جلسه دیگر باشد.
8. در نهایت پس از اتمام درمان، یک کیت بلیچینگ در منزل برای استفاده در خانه و بیشترشدن مدت زمان سفیدبودن دندان‌ها به بیمار داده می‌شود.

مراحل بلیچینگ در خانه (Home Bleaching)

1. ابتدا دندان‌ها را با مسواک و نخ دندان به خوبی تمیز کنید (درنظر داشته باشید که در صورت نیاز دندان‌ها به جرم گیری، باید این کار را از قبل در مطب انجام دهید)
2. ماده سفیدکننده بلیچینگ را درون تری‌ها قراردهید ( قالب‌هایی که از قبل دندان پزشک خود برای شما درست کرده است) میزان این مواد باید به اندازه یک قطره از بلیچ در هر فضای دندان باشد.
3. سپس قالب‌ها را روی دندان قرار دهید.
4. اگر مواد سفیدکننده از قالب‌ها بیرون آمد، سریع آن را با دستمال پاک کنید.
5. مدت زمان قراردادن تری‌ها روی دندان، ۲ساعت می‌باشد. بعد از خارج کردن قالب‌ها، دندان‌هایتان را با مسواک بشویید.

لازم است این روند به مدت دو هفته انجام شود، درنظر داشته باشید که در هر بار استفاده از تری‌ها، فقط برای یکی از فک‌ها روند بلیچینگ دندان انجام شود، یا فک بالا یا فک پایین.

مزایای بلیچینگ دندان چیست؟

• یکی از بهترین و سریع‌ترین روش‌ها برای سفیدکردن دندان‌ها بلیچینگ است.
• هزینه نسبتاً کمی دارد، زیرا یک بار هزینه می‌شود و تا مدت‌های طولانی نیازی به صرف هزینه برای روش‌های دیگر نیست.

معایب و عوارض بلیچینگ چیست؟

• تقریباً نتایج هیچ درمانی در دندان پزشکی دائمی نیست این روش هم پس از مدتی نیاز به تمدیدشدن دارد. زیرا دندان‌ها به صورت طبیعی مستعد لکه دارشدن و تغییر رنگ هستند.
• اگر مواد و فرمول‌های بلیچینگ دندان برای یک مدت طولانی بر روی دندان‌ها باقی بمانند، تأثیرات بدی بر روی آن‌ها خواهد گذاشت. کم‌ترین پیامد در این وضعیت افزایش حساسیت دندان است.

علل تغییر رنگ و نیاز به بلیچینگ دندان چیست؟

حتی با وجود مسواک زدن، گاهی اوقات رنگ دندان‌ها، حتی اگر شده به صورت موقتی، تغییر پیدا می‌کند اما در هرصورت یکی از راه‌های پیشگیری از بروز هرگونه تغییررنگ، مسواک زدن و رعایت نکات بهداشت دهان و دندان است.

ما هر روزه مواد غذایی متنوعی را وارد دهان خود می‌کنیم، بدون اینکه متوجه شویم چه تأثیری بر روی دندان‌ها و مینای آن‌ها برجای می‌گذارد، بسیارزی از این موادغذایی شامل رنگ دانه‌هایی هستند که مستقیم پس از جویده شدن به مینای دندان می‌چسبد و در درازمدت باشد تغییر رنگ دندان‌ها و نیاز به بلیچینگ دندان می‌شوند. برخی از فاکتورهایی که در تغییر رنگ دندان‌ها تأثیرگذار هستند و می‌توان با بلیچینگ آن‌ها را برطرف کرد عبارتند از:

• خوراکی و نوشیدنی‌ها
•  استعمال دخانیات (قلیان–سیگار)
• مصرف برخی از داروها

بعد از بلیچینگ دندان چه مراقبت‌هایی لازم است؟

• از مصرف مواد غذایی و انجام کارهایی که باعث ایجاد زردی و لکه روی دندان‌هایتان می‌شوند پرهیز کنید مانند مصرف قهوه، نوشابه، چای و سیگار کشیدن
• در ساعات اولیه بعد از بلیچینگ دندان، بهتر است که دندان‌ها و لثه‌هایتان را با آب گرم بشویید.
• یک هفته بعد از درمان بلیچ دندان، برای معاینه به مطب پزشک بروید.
• از خوردن غذاهای سرد خودداری کنید.

نوشته بلیچینگ دندان: آشنایی با انواع روش‌ها و مراحل سفید کردن دندان اولین بار در کلینیک دندانپزشکی دکتر رضا افتخار آشتیانی. پدیدار شد.

جرم زیر لثه محکم بر سطح ریشه متصل شده و رنگ آن قهوه‌ای تا سیاه یا سبز متمایل به سیاه بوده جرم دندان زیر لثه باعث بیماری لثه، تحلیل استخوان اطراف ریشه و لقی دندان می‌شود.

جرم بالای لثه معمولاً سفید مایل بر کرم تا زردرنگ و گاهی خاکستری است و باعث تجمع پلاک باکتریال می‌شود. در صورتی که جرم دندان برطرف نشود، به مرور زمان با نفوذ به عمق لثه منجر به تحلیل لثه می‌شود.

علل ایجاد جرم دندان

اگر چند روز مسواک زده نشود و لایه‌های غذایی روی دندان بنشینند، با مسواک زدن همه آن‌ها از بین نمی‌روند، اما اگر فاصله زمانی و عمر این لایه‌ها به چند ماه و یا چند سال برسد، دیگر به راحتی نمی‌شود از شر آن‌ها خلاص شد. به طوری که زردی آن‌ها بر روی دندان باقی خواهد ماند و ظاهری زشت به وجود می‌آورد.

علاوه بر این افرادی که مراقبت از دندان‌های خود کم‌کاری می‌کنند، موارد دیگری هم هستند که به این معضل گرفتار می‌شوند. افراد سیگاری یا افرادی که چای و قهوه می‌نوشند بیش از اندازه نیز به جرم دندان قبلا می‌شوند.

جالب است بدانید که علاوه بر مواد غذایی، حتی خود بزاق دهان نیز سبب افزایش جرم بر روی دندان‌ها می‌شود.

فواید جرم گیری دندان

از بین رفتن جرم باعث کاهش پوسیدگی دندان می‌شود بروساژ و جرم‌گیری دندان همچنین باعث بهبود ورم و التهاب لثه شده و مانع از تبدیل شدن این مشکل به یک بیماری لثه می‌شود.

با این حال مزیت‌های جرم‌گیری لثه دندان تنها تا زمانی دوام دارد که دوباره جرم روی دندان شکل نگیرد. بعضی از بیماران که بهداشت دهان و دندان خود را بخوبی رعایت نکنند، به جرم‌گیری دندان دوره‌ای نیاز پیدا می‌کنند.

چه مدت یکبار نیاز به جرم‌گیری دندان است

این تماماً بستگی به این دارد که شما تا چه اندازه به بهداشت و سلامت دندان‌های خود اهمیت می‌دهید. بسیاری از افراد تنها با یک‌بار جرم‌گیری، جرم سنگین و انباشته شده بر روی دندان‌هایشان از بین می‌رود و پس از آن شروع به مراقبت از دندان می‌کنند و دیگر نیاز اساسی به این کار ندارند و در صورت لزوم می‌توانند از روش دستی استفاده کنند.

ولی چیزی که کاملاً مشخص است این است که هرسالی یکبار به این کار نیاز دارد تا جرم‌هایی که با ابزاری مانند مسواک قابل پاک شدن نیستن، با ابزارهای قوی‌تری مانند ابزاردندان پزشکی از بین بروند. هر چه مراقبت شما از دندان‌هایتان بیشتر باشد، جرم‌گیری ساده‌تر، سریع‌تر و غیرضروری‌تر است.

در مورد افرادی که مرتب مسواک می‌زنند، چندان مهم نیست که سالی یک‌بار این عمل را انجام بدهند ولی اگر این کار را توسط دندان‌پزشک متخصص انجام بدهند، بسیار خوب است.

اینکه گفته می‌شود، هر شش‌ماه یک‌بار جرم‌گیری دندان صورت گیرد، مبنای علمی برای همه افراد ندارد و تنها افراد محدودی هستند که با توجه به تشخیص دندان پزشک متخصص لازم است تا هر شش ماه یک‌بار دندان‌های خود را جرم‌گیری کنند.

نوشته جرم دندان چیست؟ اولین بار در کلینیک دندانپزشکی دکتر رضا افتخار آشتیانی. پدیدار شد.

دندان از دو بخش تاج و ریشه تشکیل شده است، تاج همان کلاهک سفیدرنگی است که در دهان می‌بینید و به عنوان دندان می‌شناسید و ریشه بخشی از دندان در زیر تاج است که در داخل لثه و استخوان فک فرو رفته تا تاج دندان را ثابت نگه دارد.

همه دندان‌ها سه لایه اصلی دارند:

• از بیرون به داخل ابتدا لایه مینا قرار دارد که سفید رنگ است و کامل دندان را احاطه کرده تا از بخش‌های آسیب‌پذیر داخل دهان محافظت کند. مینا سخت‌ترین ماده در بدن انسان است. 
• عاج لایه زیر مینا است که رنگ آن به زردی می‌زند. در جاهایی از دندان که مینا از بین رفته است، می‌توان تاج دندان را دید به خصوص در کسانی که دندان قروچه دارند و دندان‌های خود را به‌هم می‌سابند در سطح جونده یا برنده دندان‌هایشان ممکن است تاج نمایان شده باشد. عاج از مینای دندان نرمتر و آسیب‌پذیر است.
• پالپ هسته دندان است که خانه عصب دندان و رگ‌های خونی است که دندان را تغذیه‌رسانی می‌کنند. پالپ تنها بخش زنده دندان است، هنگامی که پالپ دندان‌مان دچار عفونت می‌شود باید کاملاً تخلیه و پاکسازی شده و با مواد مخصوص پر شود به این کار عصب‌کشی می‌گوییم.

چه زمانی نیاز به عصب‌کشی دندان وجود دارد؟

عصب‌کشی در مواردی انجام می‌شود که پالپ آسیب برگشت‌ناپذیر دیده است و چاره‌ای به جز تخلیه و تمیزکردن آن و پرکردن آن با مواد پرکننده مخصوص، وجود ندارد.

علل آسیب دیدن پالپ

• شکستن دندان طی یک حادثه مانند تصادف، زمین خوردن یا بازی.
• پوسیدگی عمیق دندان که درمان نشده و به پالپ رسیده است.
• نشت پرکردگی قدیمی یا نامناسب که باعث شده زیر آن پوسیدگی اتفاق بیافتد.

اگر هر علائمی مانند درد دندان یا ورم کردن لثه یا هرچیز دیگری که غیرمعمول است تجربه می‌کنید به دندان پزشک مراجعه کنید تا وضعیت دندان‌ها را بررسی کند.

همچنین مرتباً برای بررسی پرکردگی‌های قدیمی دندان به دندان پزشک مراجعه کنید تا اگر از دندان جداشده یا ترک خورده است هر چه زودتر تعویض شود.

علائم عفونت پالپ دندان به صورت زیر است

• درد در هنگام غذاخوردن یا نوشیدنی به خصوص هنگامی که دمای آن خیلی سرد یا گرم است.
• درد در هنگام جویدن 
• لقی دندان

تشخیص دقیق وضعیت پالپ تنها با عکس دندان که با اشعه ایکس گرفته می‌شود، صورت می‌گیرد.

اگر دندان درد برطرف شد یعنی نیازی به عصب کشی ندارم؟

توجه داشته باشید با پیش رفتن عفونت ممکن است این علائم از بین بروند چون پالپ نابودشده و عصب‌ها دیگر پیامی ارسال نمی‌کنند. ممکن است تصور کنید دندان‌تان خوب شده باشد اما در واقع عفونت گسترش یافته است. در نهایت ممکن است علائم زیر پدیدار شوند.

• بازگشت درد در هنگام جویدن
• ورم لثه در اطراف دندانی که درگیر شده است.
• ترشحات چرکی از دندان
• ورم صورت
• تیره‌تر شدن رنگ دندان

توجه داشته باشید که دندانی دچار درد شده است حتماً باید بررسی شود. دندانی که دچار عفونت شده است خود به خود بهبود نمی‌یابد. اگر دندان را به حال خود رها کنید وضعیت آن بدتر شده و دندان‌ها و استخوان مجاور آن نیز در خطر قرار می‌گیرد. اگر عفونت گسترده باشد احتمال موفقیت درمان عصب کشی دندان کاهش می‌یابد.

مراحل عصب کشی

برای درمان عفونت پالپ دندان، باید باکتری‌ها و بافت‌ها صدمه دیده برداشته شود. اگر به موقع به داد دندان نرسید مجبور می‌شوید دندان را بکشید. از آن جایی که پروتزهای مصنوعی جایگزین دندان مشکلات زیادی دارند و دائماً برایتان هزینه می‌تراشد، بهتر است تا جایی که می‌توانید، دندان طبیعی خود را حفظ کنید.

• برای عصب کشی ابتدا دهان بی‌حس می‌شود.
• سپس دندان پزشک سوراخی در تاج دندان ایجاد می‌کند تا به پالپ دسترسی پیدا کند.
• با کمک ابزارهای مخصوص دندان پزشکی مانند: دریل و فایل تمامی محفظه پالپ تخلیه و برداشته می‌شود.
• دیواره‌های محفظه پالپ و ریشه و به خصوص نوک ریشه نیز کامل باید تراشیده و تمیز شوند.
• پس از پاک‌سازی کامل هسته دندان، نوبت پرکردن آن می‌رسد. با مولد پرکننده مخصوص دندان‌پزشکی، دندان‌پزشک، تمامی پالپ را پر می‌کند و در نهایت راهی برای نفوذ باکتری باقی نمی‌ماند.
• در آخر معمولاً، دندان عصب‌کشی شده باید روکش شود به دلیل اینکه دندان بعد از عصب‌کشی مقاومت خود را از دست می‌دهد. روکش همان تاج مصنوعی است که روی دندان قرار می‌گیرد و آن را احاطه می‌کند به این ترتیب فشار چندانی بر تاج واقعی دندان وارد نمی‌شود و خطر شکستن آن کاهش می‌یابد.

چرا گاهی اوقات دندان عصب‌کشی شده دوباره باید درمان شود؟

این امکان وجود دارد که دندان طبق انتظار بهبود نیابد و علیرغم درمان اولیه، نیاز به درمان مجدد پیدا کند. دلایل موفق نبودن عصب‌کشی می‌تواند یکی ازموارد زیر باشد:

• تنگی یا انحنای مجرای ریشه دندان باعث شده بخشی از آن در عصب‌کشی اولیه خوب تمیز و درمان نشود.
• پیچیدگی ساختار آناتومی مانند انشعاب‌های فرعی مجرای ریشه در درمان اولیه شناسایی نشده است.
• اتصال روکش یا ترمیم دیگر بر روی دندان، پس از عصب‌کشی به موقع انجام نشده و به تأخیر افتاده است.
• ترمیم دندان عصب‌کشی شده نتوانسته جلوی آلوده شدن داخل دندان به بزاق دهان را بگیرد و در نتیجه عفونت مجدد شروع شده است.

همچنین به دلایل زیر دندان که با موفقیت عصب‌کشی شده است، ممکن است دوباره دچار مشکل شود.

• ایجاد پوسیدگی جدید.
• شکستن، ترک خوردن یا شل شدن روکش یا پرکردگی دندان.

نوشته آشنایی با ساختار دندان٬ عفونت پالپ دندان و مراحل عصب‌کشی اولین بار در کلینیک دندانپزشکی دکتر رضا افتخار آشتیانی. پدیدار شد.

چگونه با وجود بریس‌ها بهداشت دهان و دندان خوبی داشته باشیم

بهداشت دهان و دندان در تمام مراحل زندگی شما مهم است، اما زمانی که بریس دارید، می‌تواند از لک شدن دندان‌ها جلوگیری کند، از سلامت لثه‌ها محافظت کند و از بوی بد دهان جلوگیری کند. در صورت امکان، همیشه باید سعی کنید بعد از هر وعده غذایی دندان‌های خود را مسواک بزنید. اگر نمی‌توانید، شستن دهان با آب یا دهان‌شویه می‌تواند به از بین بردن پلاک و غذا کمک کند تا زمانی که بتوانید به مسواک خود برسید.

نکاتی برای مراقبت از بریس

راه‌های زیادی وجود دارد که می‌توانید در حین انجام درمان ارتودنسی از بریس‌ها و دندان‌های خود مراقبت کنید که شامل موارد زیر است:

مسواک زدن دندان‌ها با بریس

مسواک زدن مهم است چه از بریس استفاده کنید یا نه، اما زمانی که تحت درمان ارتودنسی قرار می‌گیرید اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. وقتی از بریس استفاده می‌کنید، تکه‌های مزاحم غذا و پلاک راحت‌تر در بریس­‌ها گیر می‌کنند و مشکل ایجاد می‌کنند، بنابراین باید از مسواک با سر نرم برای دسترسی به آن مناطق صعب‌العبور استفاده کنید. اگر ترجیح می‌دهید از مسواک برقی استفاده کنید هم مشکلی نیست.

تکنیک مسواک زدن خود را بهتر کنید

از خط لثه دندان‌های خود شروع کنید و مسواک خود را با زاویه ۴۵ درجه به سمت لثه‌های خود نگه دارید. هنگامی‌که خط لثه خود را تمیز کردید، مسواک خود را با زاویه رو به پایین در بالای بریس‌­ها نگه دارید و سپس با زاویه رو به بالا، پایین بریس‌­ها را تمیز کنید.
اگرچه عموماً افراد فقط دو بار در روز نیاز به مسواک زدن دارند، اگر از بریس استفاده می‌کنید، ما همیشه مسواک زدن را بعد از هر وعده غذایی توصیه می‌کنیم. داشتن یک مسواک و یک خمیردندان در کیفتان راهی آسان برای اطمینان از تمیزی و درخشان بودن دهانتان است!

نخ دندان، نخ دندان، نخ دندان!

استفاده از نخ دندان در حین استفاده از بریس می‌تواند کمی سخت باشد، اما مرحله‌ای در روتین بهداشت دهان شماست که نباید نادیده گرفته شود. استفاده از نخ دندان به از بین بردن پلاک‌های تجمع یافته و همچنین ذرات غذایی کوچک‌تر که در بریس‌ها یا بین دندان‌های شما گیر کرده است کمک می‌کند. اگر نخ دندان کشیدن با نوار نخ دندان برایتان مشکل است، سعی کنید از نخ دندان‌های باریک‌تر یا برس­‌های بین‌دندانی استفاده کنید.
می‌توانید این‌ها را در سوپرمارکت یا داروخانه بخرید، و می‌توانند به شما کمک کنند تا دور بریس‌ها مانور دهید.
به یاد داشته باشید که هنگام استفاده از نخ دندان ملایم باشید. سعی کنید فشار زیادی وارد نکنید یا خیلی سریع حرکت نکنید زیرا ممکن است به بریس‌های خود آسیب برسانید، که به معنای ویزیت دوباره ارتودنتیست است!

از برخی مواد غذایی خودداری کنید

زمانی که از بریس استفاده می‌کنید، تعداد بسیار کمی از غذاها ممنوع هستند، اما ارتودنتیست لیستی از غذاهایی را که باید در حین انجام درمان از آن‌ها اجتناب کنید، به شما ارائه می‌دهد (هر چیز ترد، چسبنده یا سفت احتمالاً در این لیست وجود دارد).
به علاوه، اگر از آن دسته افرادی هستید که همیشه ناخن‌های خود را می‌جوید یا درب‌های خودکار را می‌جوید، باید این عادت را نیز خیلی سریع مهار کنید! این نوع عادات و غذاها می‌توانند بریس‌ها را بشکنند یا خم کنند که هرگز چیز خوبی نیست.
همچنین باید از خوردن غذاها و نوشیدنی‌های شیرین پرهیز کنید زیرا این مواد می‌توانند باعث ایجاد لکه و پوسیدگی در اطراف بریس‌ها شوند. این لکه‌ها می‌توانند دائمی باشند و بعداً با برداشتن بریس‌ها آشکارتر می‌شوند، که به شما در رسیدن به لبخند کامل کمکی نمی‌کند.
اگر از بریس استفاده می‌کنید، باید تمام تلاش خود را انجام دهید تا مطمئن شوید که بهترین نتیجه را خواهید گرفت. تمیز نگه‌داشتن دندان‌هایتان، وقت گذاشتن برای نخ دندان کشیدن و فکر کردن به غذایی که می‌خورید، گام‌های ساده اما مؤثری هستند تا مطمئن شوید وقتی بریس‌ها جدا می‌شوند، لبخندی بی‌نقص خواهید داشت!

نوشته مراقبت از بریس اولین بار در کلینیک دندانپزشکی دکتر رضا افتخار آشتیانی. پدیدار شد.

اختلالات گیجگاهی-فکی

اختلالات گیجگاهی-فکی (TMD) مجموعه‌ای ناهمگن را تشکیل می‌دهد که با درد صورت و یا اختلال جویدن مشخص می‌شود. آن‌ها اغلب در سه کلاس تشخیصی گسترده شامل اختلالات جویدن و اختلالات مربوط به بافت­‌های سخت و نرم مفصل گیجگاهی-فکی (TMJ) سازمان‌دهی می‌شوند. این کلاس‌های تشخیصی متقابلاً منحصربه‌فرد نیستند و بیماران ممکن است به‌طور هم‌زمان با چندین اختلال تشخیص داده شوند.
برخلاف بسیاری از شرایط درد مزمن، که با افزایش سن به‌طور فزاینده‌ای تکرار می‌شوند، TMD در افراد زیر ۴۵ سال شایع‌تر است. در مطالعات جمعیتی، تقریباً تعداد زنان مبتلا به TMD دو برابر مردان است و در نمونه‌های بالینی، تعداد زنان می‌تواند با نسبت ۸:۱ از مردان بیشتر باشد. تقریباً ۴.۵ درصد از جمعیت بزرگ‌سال، درد و اختلال عملکرد را به اندازه‌ای شدید گزارش می‌کنند که به مراجعه فوری به پزشک نیاز دارند.

درد گزارش‌شده توسط بیماران TMD معمولاً در عضلات مربوط به جویدن، در ناحیه جلوی گوش یا در TMJ قرار دارد. بیماران TMD ممکن است سردرد، سایر دردهای صورت، گوش‌درد، سرگیجه، صدای زنگ در گوش و گردن/شانه/درد فوقانی و پایین کمر را گزارش کنند. بیماران TMD ممکن است انواع مختلفی از مشکلات TMJ را به غیر از درد گزارش کنند، از جمله قفل شدن دهان در موقعیت باز یا بسته و صداهای کلیک، ترکیدن و رنده کردن. بیماران ممکن است مشکل باز کردن فک‌های خود را گزارش کنند و همچنین احساس کنند که عمل «گاز گرفتن» آن‌ها دچار مشکل شده است. طیف علائم باعث می‌شود که بیماران به دندان‌پزشکان، پزشکان و سایر متخصصان سلامت و روانشناسی سلامت مراجعه کنند. استفاده غیرمعمول از دندان ممکن است مکانیسم مهمی باشد که به‌واسطه آن افراد درد عضلانی TMD را تجربه می‌کنند. مانند سایر مفاصل، TMJ در معرض تغییرات تحلیل برنده معمولی آرتروز است.

بهترین معیار معتبر برای ارزیابی TMD، معیارهای تشخیصی تحقیقاتی (RDC) (دورکین و لورش، ۱۹۹۲)، در انواع درد مزمن (و بسیاری از بیماری‌های دیگر) منحصربه‌فرد است که نیاز به ارزیابی جامع وضعیت جسمی و روانی دارد. این سیستم دو محوری، یافته‌های فیزیکی را در محور I از RDC و یافته‌های روان‌شناختی را در محور II کدگذاری می‌کند.
مانند بسیاری از انواع درد مزمن، بیماران مبتلا به TMD مزمن ممکن است افسردگی را تجربه کنند. بیماران TMD که درد مزمن عضلانی را گزارش می‌کنند، بیشتر از کسانی که فقط صدای کلیک یا صدای پاپ ساده را گزارش می‌کنند، دچار ناراحتی روانی می‌شوند. بسیاری از فعالیت‌های زندگی روزمره (مانند غذا خوردن، صحبت کردن، فعالیت‌های اجتماعی و تفریحی) تحت تأثیر درد TMD قرار دارند.

درمان TMD توسط دندان‌پزشک اغلب شامل ساخت یک دستگاه اینتراککلوزال (آتل) است که دندان‌های بالا یا پایین را می‌پوشاند و داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی تجویز می‌کند. درمان‌های روان‌شناختی، از جمله بیوفیدبک، آموزش ریلکسیشن، آموزش تغییر عادت، و کنترل شناختی-رفتاری درد، همگی با موفقیت برای درمان TMD مورد استفاده قرار گرفته‌اند (به‌عنوان مثال، کرایدر و گلاروس، ۱۹۹۹). شواهد نشان می‌دهد که درمان‌های روان‌شناختی جایگزینی برای رویکردهای دندان‌پزشکی هستند و ممکن است نتایج بلندمدت بهتری داشته باشند.

ترس از دندانپزشکی

تقریباً ۲۰ تا ۳۰ درصد از جمعیت بزرگ‌سال ترس قابل‌توجهی از دندان‌پزشکان و اقدامات دندانپزشکی دارند. در ۵ تا ۱۰ درصد از جمعیت، ترس به اندازه‌ای قوی است که باعث اجتناب از مراقبت‌های معمول دندانپزشکی شود. ترس از دندانپزشکی در دوران کودکی و نوجوانی افزایش می‌یابد و در اواخر نوجوانی و اوایل بزرگ‌سالی به اوج خود می‌رسد و پس از آن کاهش می‌یابد. تنها بخش کوچکی از کودکان دچار به ترس از دندانپزشکی همچنان در ادامه زندگی خود ترس را گزارش می‌کنند. زنان بیشتر از مردان ترس از دندانپزشکی را گزارش می‌کنند. مشاهده رفتار بیمار و پرسشگری دقیق و دلسوزانه اغلب موجب شناسایی افراد زیادی با سطوح بالایی از ترس دندانپزشکی می‌شود. از پرسشنامه‌های خودگزارشی معتبر نیز می‌توان برای غربالگری افراد از نظر ترس از دندانپزشکی استفاده کرد.

افراد مبتلا به ترس از دندانپزشکی اغلب نگران درد، تزریق بی‌حسی، صداها و سایر احساساتی هستند که همراه با ارزیابی و درمان هستند. در برخی دیگر، ویزیت‌های دندانپزشکی می‌تواند باعث ایجاد کلاستروفوبیا، حمله عصبی یا تنگی نفس شدید شود. بیماران ممکن است به پرسنل دندانپزشکی و برنامه درمانی برای مراقبت از آن‌ها بی‌اعتماد باشند. با این‌ حال، برخی دیگر احساس عدم کنترل در طول مراجعه را تجربه می‌کنند.
ترس از دندانپزشکی ممکن است در کودکان یا نوجوانان در نتیجه تجربه بد درک شده (مثلاً درد کنترل نشده) در مطب دندانپزشکی ایجاد شود، اما منبع محتمل‌تر مدل‌سازی ترس از دندانپزشکی توسط والدین است. بیمارانی که در بزرگ‌سالی دچار ترس از دندانپزشکی می‌شوند ممکن است احتمالاً سایر اختلالات اضطرابی هم در آن‌ها تشخیص داده می‌شود. بیمارانی که ترس از تزریق یا متخصصان بهداشت دارند ممکن است این ترس را به محیط دندانپزشکی هم تعمیم دهند.
تکنیک‌های مختلفی برای کمک به بیماران دچار ترس برای کنار آمدن موفقیت‌آمیز با ویزیت دندانپزشکی ابداع شده است. به‌عنوان مثال، استفاده از سیگنال توقف به بسیاری از بیماران کمک می‌کند تا حس کنترل خود را بازیابی کنند. استفاده از تمرینات تنفسی، تمدد اعصاب و تصویرسازی می‌تواند توانایی بیمار را برای مقابله با احساسات ایجادشده به دلیل درمان یا پیشگیری بهبود بخشد. حواس‌پرتی به‌وسیله پخش موسیقی با هندزفری می‌تواند به بی‌اثر کردن صداهای اطراف کمک کند. حساسیت‌زدایی سیستماتیک و قرار گرفتن تدریجی در معرض امور دندانپزشکی می‌تواند به بیماران کمک کند تا بر ترس از تزریق یا تمایل به تهوع غلبه کنند. خود دندان‌پزشکان می‌توانند با ارائه اطلاعات به‌روز در مورد مراقبت از دندان، بیماران دچار ترس را کنترل کنند.
استفاده از عوامل ضد اضطراب برای کنترل ترس از دندانپزشکی در میان بسیاری از دندان‌پزشکان رایج است. این عوامل ممکن است شامل گاز اکسید نیتروژن، آرام‌بخش‌ها (به‌عنوان مثال، والیوم) و آرام‌بخش داخل وریدی باشد. متأسفانه، مطالعات پیگیری طولانی‌مدت بیمار نشان می‌دهد که بیمارانی که برای کنترل ترس فقط دارو مصرف می‌کنند، کاهش ترس را تجربه نمی‌کنند و اغلب در مراقبت‌های معمول را دریافت نمی‌کنند. در مقابل، به نظر می‌رسد که مداخلات رفتاری نتایج بلندمدت خوبی دارد و معیار آن توانایی دریافت مراقبت‌های روتین مداوم توسط بیمار است (میلگروم و همکاران، گتز، ۱۹۹۵).

استمرار و پایبندی

عدم از بین بردن پلاک، یک بیوفیلم چسبنده حاوی باکتری، از روی دندان‌ها باعث ژنژیویت، التهاب لثه می‌شود. در صورت عدم درمان، ژنژیویت می‌تواند به پریودنتیت (عفونت جدی‌تر)، از دست دادن استخوان حمایت‌کننده و در نهایت از دست دادن دندان منجر شود. مسواک زدن کامل و مؤثر همراه با نخ دندان می‌تواند پلاک را خنثی کرده و از بین ببرد و در نتیجه لثه سالم‌تر بماند و پوسیدگی کاهش یابد.

ارتباط بین عادات مراقبت از دهان و بهداشت دهان برای بیماران آشکارتر و قابل مشاهده‌تر از ارتباط بین سایر بیماری‌ها و رژیم‌های مراقبت بهداشتی (مانند مصرف چربی‌ها و بیماری‌های قلبی عروقی) است. عدم مسواک زدن دندان‌ها می‌تواند در عرض ۲ تا ۳ هفته منجر به التهاب لثه شود. درمان ژنژیویت و بیماری پریودنتال می‌تواند منجر به کاهش قابل توجه علائم عفونت (مانند خونریزی یا درد هنگام مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، پف‌کردگی در لثه‌ها) در عرض ۲ هفته شود. تبلیغات تولیدکنندگان محصولات مراقبت از بهداشت دهان مانند دهان‌شویه و مسواک باعث افزایش آگاهی عمومی از سلامت دهان و دندان شده است. زمان لازم برای انجام مراقبت‌های بهداشتی دهان کم است. بنابراین، پایبندی بیمار به یک روتین بهداشت دهان و دندان باید بیشتر از برنامه‌هایی باشد که در آن بیمار باید زمان و تلاش بیشتری داشته باشد و در آن‌ها ارتباط بین روتین و نتیجه کمتر آشکار است.
با این‌ حال، اولین گزارش در مورد بهداشت دهان و دندان (سرویس بهداشت عمومی، ۲۰۰۰) یک «اپیدمی خاموش» از بیماری‌های دندانی و دهانی را شناسایی کرد که به‌طور نامتناسبی در میان اعضای گروه‌های نژادی و قومی و بین فقرا و سالمندان وجود دارد. این گزارش دهان را «آینه‌ای برای سلامت و رفاه عمومی» نامید و اشاره کرد که چگونه مشکلات سلامت دهان و دندان اغلب با سایر مشکلات سلامتی، از جمله بیماری‌های قلبی عروقی، زایمان زودرس و دیابت مرتبط است.
بر اساس گزارش‌ها، یک مانع عمده برای جستجو و دریافت کمک حرفه‌ای، عدم درک عمومی و آگاهی عمومی از اهمیت بهداشت دهان و دندان است. برای برخی افراد، حفظ سلامت دهان و دندان از اولویت بالایی برخوردار نیست. این ممکن است به دلیل کم‌ارزش بودن سلامت دهان برای بیمار، ترس از دندانپزشکی، یا نگرانی در مورد هزینه مالی مراقبت از دندان باشد. در برخی موارد، سبک ارتباط مستبدانه دندان‌پزشک، به مسئولیت مشترکی که می‌تواند سازگاری بیمار با ساختارهای مراقبت از دهان را افزایش دهد، کمک نمی‌کند.
روش‌های مختلفی برای تشویق افراد به انتخاب رفتارهای منجر به ارتقای سلامت دهان ابداع شده است. مجموعه‌ای از استراتژی‌ها در درجه اول بر والدین متمرکز است. در این رویکرد، والدین تشویق می‌شوند تا فعالیت‌های مراقبت از دهان را در سنین پایین معرفی کنند و الگوهای خوبی برای مراقبت از دهان باشند. علاوه بر این، والدین تشویق می‌شوند که مصرف غذاهای شیرین را محدود کنند. برای کودکانی که کنترل حرکتی خوبی دارند و برای نوجوانان و بزرگ‌سالان، آموزش دقیق تکنیک‌های مسواک زدن و نخ دندان کشیدن ممکن است این رفتارها را به اندازه کافی بهبود بخشد تا خطر ابتلا به التهاب لثه و پوسیدگی کاهش یابد. استفاده از محلول‌ها یا قرص‌هایی که پلاک‌ها را لکه‌دار می‌کنند، می‌تواند به بیماران کمک کند تا نواحی روی دندان‌ها را که نیاز به مسواک زدن دقیق‌تری دارند، شناسایی کنند.
یک رژیم ایده‌­آل مراقبت از دهان ممکن است به مسواک زدن دندان و زبان، نخ دندان و استفاده از دهان‌شویه نیاز داشته باشد، اما همه بیماران مایل به انجام همه این وظایف نیستند. در این شرایط، تکنیک‌هایی که خطر تشکیل پلاک را کاهش می‌دهند به رژیم پیچیده مراقبت از دهان که بیمار از آن پیروی نمی‌کند، ارجحیت دارد. به‌عنوان مثال، زمانی که بیمار تمایلی به مسواک زدن و نخ دندان کشیدن ندارد یا زمانی که مهارت بیمار در هر یک از این تکنیک‌ها کم است، توصیه به استفاده از مسواک برقی به‌تنهایی مفید است.
برای بیمارانی که نیاز به رویکرد ساختاریافته‌تری دارند، از روش‌های پایبندی مبتنی بر مدل‌های رفتاری عمل‌گرا استفاده می‌شود. این روش‌ها بر موفقیت تقریبی در رسیدن به هدف، نظارت دقیق بیمار (یا طرف مسئول دیگر) بر رفتارهای مراقبت از دهان، تقویت مثبت برای دستیابی به اهداف متناوب، و سطوح بالای تمجید توسط پرسنل دندانپزشکی برای موفقیت در حفظ سلامت دهان و دندان تأکید دارند و اینجاست جایگاه که روانشناسی سلامت در دندانپزشکی کاملاً نمایان می‌شود.

نوشته دندانپزشکی و روانشناسی سلامت اولین بار در کلینیک دندانپزشکی دکتر رضا افتخار آشتیانی. پدیدار شد.